Ubita śmietanka i 2 proste dodatki. Ciasto kryształek jak w PRL-u, ale lepsze

Pamiętam z dzieciństwa te kolory i sprężystą galaretkę. Śmietanowiec był wtedy nieco inny, bo wielu składników brakowało w sklepach. Po latach mogę robić go w wersji „luksusowej”. Przepis jest łatwy i wymaga tylko cierpliwości przy chłodzeniu, ale efekt ją wynagradza.

Z czego jest śmietanowiec?

To żelowe ciasto robiono w czasach PRL ze zwykłej kwaśnej śmietany, która ma o wiele mniej tłuszczu niż moja kremówka. Na takiej osiemnastce, a nawet dwunastce, biała masa była kwaskowata, ciężka i zwarta. Jednak tylko śmietanka o zawartości 30%, a najlepiej 36% tłuszczu, może dać z żelatyną stabilną piankę. W zestawieniu z dodatkami zapewnia to przyjemny kontrast w konsystencji.

Oprócz kryształków z galaretki dokładano przetwory owocowe i wypieki – herbatniki, kruche ciastka maślane, biszkopty czy wafle tortowe. Teraz ich wybór jest znacznie większy, więc warto eksperymentować.

Jak zrobić śmietanowiec z galaretkami i ciasteczkami?

Białą bazę tego deseru bez pieczenia przygotowuję ze schłodzonej tłustej kremówki. Ubijam ją na sztywno z niewielką ilością cukru pudru i łączę z rozpuszczoną żelatyną. Aby zrobić to prawidłowo, najpierw namaczam proszek w małej ilości wody, a później delikatnie podgrzewam. Gdy roztwór stanie się przejrzysty, koniecznie studzę go do temperatury pokojowej. Nie wlewam też wprost do śmietany, bo nie dałby się rozmieszać. Najpierw hartuję roztwór małą ilością piany, a później dokładam mieszankę do reszty.

Mocno słodkie dodatki to pokrojone twarde galaretki. Przyrządzam je z gotowych proszków w trzech różnych rodzajach. Mają swoje smaki i kolory – lubię szczególnie agrestowy, brzoskwiniowy i wiśniowy. Dozuję o ponad połowę mniej wody niż w przepisie na opakowaniu, dzięki czemu kawałki mają ostre krawędzie i nie rozpływają się w bazie. Muszą całkowicie stężeć, więc najlepiej przyszykować je w naczyniach poprzedniego dnia.

Do masy trafiają także pokruszone ciasteczka. Najchętniej wybieram zbite ciastka maślane oraz korzenne, ewentualnie herbatniki kakaowe. Składniki mieszam z zastygającą śmietanką i przelewam całość do formy wyłożonej folią spożywczą ze sporym marginesem. To pomaga wyjąć deser bez uszkodzenia brzegów, a warstwę ochronną wystarczy odkleić.

Sprawdza się tu standardowa keksówka o długości 30 cm, ale można użyć też innej formy o pojemności około 2,5 litra, na przykład prostokątnej o wymiarach 25 na 20 cm. Całość musi trafić na noc do lodówki. W tym czasie masa zastyga, a ciasteczka stają się cudownie miękkie.